ΟΤΑΝ ΚΟΠΑΣΕΙ Η ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ

Περιμένοντας ένα άστρο λαμπερό να μου χαμογελάσει,
Περιμένοντας το κλειδί του Παραδείσου.

Κάθομαι γύρω από μάγους Shaman,
Καπνίζουμε όλοι μαζί όνειρα τρελά

Βλέπουμε τους Θεούς των αχανών πεδιάδων να χορεύουν,
Βλέπουμε τους Θεούς των χρωματιστών σύννεφων να απαγγέλλουν.

Ο χορός για θνητούς – αθάνατους είναι έτοιμος,
Θα σταματήσει ο πόνος – θα αρχίσει ο έρωτας,
Θα σταματήσει η πραγματικότητα – θα αρχίσει η ψυχεδέλεια.

Θα γράφω έναν επίλογο γεμάτο από
όνειρα – αναζήτηση – έρωτα – δημιουργία – χρώματα & τρέλα.

θα ακουμπήσω σ’ένα δέρμα σκληρό,
ο κίνδυνος θα είναι εμφανής τώρα στων δρόμο της αλλαγής.

Ο καλύτερος θα είναι & ο ποιο δύσκολος,
Ο δύσκολος θα είναι & ο ποιο ηδονιστικός,
Ο ηδονιστικός θα είναι όλο γεμάτος με εμπειρίες,
Εμπειρίες πανέμορφες – σκληρές,αλλά & ταξιδεμένες.

Κοίτα με στα μάτια,κλέψε μου όλες τις γνώσεις,
Κοίτα με,σαν αδερφός,σαν εραστής,σαν φίλος,σανΆγγελος,
σαν Δαίμονας.

«Άνοιξε & αυτήν την πόρτα! Έμπα μέσα!
Σκότωσε – βίασε – πάρε – χάρισε – φίλησε – μίλησε».

Η κάθαρση! ΝΑΙ!
Έρχεται τώρα γυμνή & σε περιμένει,
Δέξου την με της καλύτερες ευχές σου,
Μπλε όνειρα – μαύρα σύννεφα – κόκκινα φώτα – πράσινα λιβάδια.
Τελειωμένος σωματικά από πάρτι γεμάτα από αρχαίες γνώσεις,
Κατεστραμμένος εγκεφαλικά από όνειρα & ταξίδια πάνω στα αλλοπρόσαλλα σύννεφα.

Περίμενε!
Θέλω να σου δώσω των ποίο όμορφο & ερωτικό αποχαιρετισμό,
Απλά,αν δεν μπορέσω,κλέψε ένα μικρό φιλί σαν μαθητής – σαν δάσκαλος.

Περιμένοντας την Ανατολή – περιμένοντας την βροχή,
Περιμένοντας τον κίνδυνο – περιμένοντας σ’έναν δρόμο ερημικό.



ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΛΛΟΓΗ Ό ΑΓΝΩΜΟΝΑΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ'