Πέμπτη 17 Ιουλίου 2008

ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ

ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ
Ο Δρόμος Προς Την Επίγεια Κόλαση

Το πνεύμα του αγνού ήλιου είναι μαζί σου,
Δώσε ένα φιλί στις φωτεινές ακτίνες του.

Ανέβα στα ψηλότερα σύννεφα,
Απλά πες ότι μπορείς να είσαι ΕΣΥ!
Δημιούργησε ένα όνειρο μέσα από κατάθλιψη.

Νεαρέ άνθρωπε πες μου απλά ότι αρνείσαι να ζεις,
Η ψυχή σου – ΝΑΙ! Είναι αλήθεια! – έχει & καρδία,
Το αίμα σου έχει & δάκρυα.

Άφησε το σημάδι της ευτυχίας πάνω στον Ναό του Έρωτα,
Εμπρός πανοραμικέ έρωτα!ΑΚΟΛΟΥΘΑΜΕ!
Άφησε την μουσική να παίζει ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΜΑΣ!

Χρειάζομαι λίγη σαρκική ηδονή,
Μπορείς,τώρα,να μου χαρίσεις λίγη?
Άφησε ένα άστρο πεφωτισμένο να ανθίσει.

Παρατηρώντας την σκοτεινή πλευρά ενός χαμένου παιχνιδιού,
Απλά,σκοτώνοντας την ώρα μέσα σε σαρκικά πάθη,
Έλα μωρό μου!μην φοβάσε!η αυγή της μέρας είναι ακόμη ζωντανή!

Κλείνωντας της πληγές μου – ανοίγοντας καινούργιες,
Το μυαλό ακόμη γυρίζει την ώρα που η ψυχή μου ματώνει,
Μαστιγώνοντας της ελπίδες μου μπορώ ακόμη να λέω ότι είμαι ένα
μικρό όργιο στις καταραμένες ελπίδες & τις βρώμικες καρδιές.

Νεκρό αστέρι – σκοτεινός ήλιος – αληθινό αγνό αίμα –
Φρέσκια ανθρώπινη σάρκα,
Την ώρα που το όνειρο αλλάζει πλευρά
ίσως σαν μυρωδιά να έρθει ο θάνατος.

Τα μάτια σου τώρα είναι έτοιμα να φτάσουν
ως τον τελευταίο Γαλαξία?
Άφησε το πνεύμα σου ελεύθερο να πετάξει,
Μην ελπίζεις σε καρδίες εφηβικές.

Εμπρός!Υπερφυσικέ Κατακτητή!
Ο δρόμος τώρα άνοιξε!Προχώρα!
Μην παρακαλέσεις κανένα απ’όλα τα ανθρωπόμορφα ζώα!
Απλά!άκου την μουσική!νοιώσε το πάθος της!
Ζήσε μία νέα επίγεια Κόλαση!Τώρα εδώ!
ΜΗΝ ΦΟΒΑΣΕ!Το όνειρο τώρα έχει αισθήματα!
ΓΕΛΑ ! ΚΛΑΨΕ ! ΦΩΝΑΞΕ !

Πόσες ανθρώπινες θυσίες πρέπει να πουλήσω ακόμη?
Δωσ’μου ένα φιλί όσο είμαι ακόμη ζωντανός μωρό μου,
Μην απατάσαι απ΄τις ψευδαισθήσεις που σου δίνουν.

Θα δώσω στον Δαίμονα μου ότι καλύτερο έχω,
Θα γεμίσω με ειρωνείες φίλους & εχθρούς,
Προσπάθησε να σε βιάσουν!μόνο έτσι θα αλλάξεις γνώμη…

Θα εισχωρήσω σ’ένα όνειρο όπου το πάθος θα κυριαρχεί,
Θα γεμίσω το κορμί μου με όλες της ηδονές που υπάρχουν

Το τέλος θα σταματήσει να υπάρχει –
Η αρχή απλά θα έχει εξαφανιστεί – &
Η μέση θα είναι ατελείωτη.

Έλα γλυκέ φίλε μου!
Η ζωή μου τώρα δεν υπάρχει!
Δεν μπορείς να έχεις ότι θες περίεργε κατακτητή!
Άφησε την αναζήτηση να κυριαρχεί μέσα σου,
Γράψε έναν πόνο με το ίδιο σου το αίμα,
Μέσα απ’την καρδία της ψυχής σου θα πάρω ότι ποιο έμπειρο υπάρχει,
Μέσα από όνειρα τρελά – μέσα από ωμή πραγματικότητα
Θα κλέψω άπειρες καρδίες.

Σαν των Βασιλιά – Σαύρα θα απαγγέλωσ’έναν κόσμο γεμάτο
από κρασί – αίμα & στάχτη – σάρκα.

Έλα Αγνώμονα Βασιλία!μην φοβάσαι!
Αγκάλιασε με – χάιδεψε με – φίλησε με – τρέλανε με!
Άφησε το μίσος να κυριαρχεί μέσα από άγνωστες ηδονές γυμνές από
φαντασία – τρέλα & πάθος.

Απαρνήσου την σάρκα σου – απαρνήσου την γύμνια σου,
Γίνε άνθρωπος! ΝΑΙ!
ΛΑΤΡΕΨΕ ! ΚΛΑΨΕ ! ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ !

Μαύρος Ήλιος τώρα Ανατέλλει όταν την ώρα εκείνη τα δάκρυα μου
θα πέφτουνε πάνω απ΄τα γαλαζοπράσινα σύννεφα,
Σαν των αμνό του Θεού θα πέφτω ακίνδυνα & πάντα τρυφερά
μέσα σε πάθη ερωτικά.
Ίσως ήρθε η ώρα να ξαναγεννηθώ μέσα από
Σεξιστική βία – ειρωνεία – ματωμένη καρδία – σάρκα γεμάτη
από σβησμένα τσιγάρα & απλά αληθινά.
Απαρνήσου αυτήν την επίγεια κόλαση της δημιουργικής κατάθλιψης,
ΒΡΕΣ ! ΝΑΙ ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ !
Λίγες όμορφες Παραδεισένιες στιγμές όταν αισθανθείς
ότι δεν είσαι ένα ανθρωπόμορφο ζώο.

Προσπάθησε να μείνεις δυνατός όταν είσαι σαν ελεύθερο πτηνό
στον μπλε ουρανό,
Δωσ’μου ένα γλυκό φιλί αλλοπρόσαλλε έρωτα μου.

Θα ήθελα να γίνω τροφή στα όνειρα σου,
Θα ήθελα να γίνω ο κυνηγός στους εφιάλτες σου,
Εμπιστέψου την καρδία μου & μίλα μου,
Σε χρειάζομαι ! σε εμπιστεύομαι ! σε λατρεύω ! σε αγαπώ !






Έλα & βοήθησε με να χτίσω παλάτια από νερό & άμμο,
Έλα & κάτσε μαζί μου να αγναντεύουμε των όμορφο ουρανό,
Έλα δίπλα μου & απλά παρατήρησε αστέρια λαμπερά,
Έλα Άγγελε μου & δωσ’μου φιλία τρυφερά.

Κοιτώντας το παρελθόν μπορείς να ‘χεις & παρών,
Μην ανακατεύεις το παρελθόν με το μέλλον,
Γράψε μία όμορφη μελωδία μέσα από αλλοπρόσαλλα όνειρα.

Κοιτάζοντας έναν κόσμο χωρίς αισθήματα,
Ανακαλύπτοντας ψυχές χωρίς προσωπικότητα,
Τα όνειρα & οι ελπίδες,φαίνωνται τώρα,τόσο κενές.

Χωρίς ένα τίποτα – χωρίς μία καρδία – κάθε μέρα – ένα δάκρυ –
ένα αστέρι – άλλοτε σκοτεινό – άλλοτε φωτεινό.

Μπορείς να ελπίζεις σ’ένα άψυχο δώρο?
Μπορείς να χαμογελάς σ’ένα μαραμένο λουλούδι?
Μπορείς να χαιρετάς έναν άδειο τάφο?

Ναι!είμαι ακόμη ζωντανός!
Χαμογελας?ελπίζεις?
Γίνε το αίμα μου – γίνε η ελπίδα μου,
Ακολούθαμε σε κάτι που δεν έχει αρχή & τέλος,
Είσαι ο Ήλιος – είμαι η ελπίδα,
Όχι δάκρυα τώρα – όχι όνειρα τώρα.

Μπορείς να γίνεις η ζωή μου τώρα?
Ένα όνειρο όλο χρώματα είναι εδώ τώρα!
Ο χορός των τεράτων είναι έτοιμος,τώρα!
Χάιδεψε την τρυφερή σάρκα μου,
Τρύπησε με – παρατήρησε πόσο ωραία κυλάει το αίμα,
Το όνειρο απ’την πραγματικότητα δεν έχει διαφορά τώρα,
Παρατήρησε απλά την Ανατολή του Ηλίου.




Μπορείς να καταλάβεις τη σημαίνει ο έρωτας για μένα?
Μπορείς να καταλάβεις τη σημαίνει η αγάπη για μένα?
Μπορείς να αναγεννηθείς μέσα από μία κατάρα?
Μπορείς να ξαναγεννηθείς μέσα από ένα βαθύ φιλί?

Ναι – Ναι Ω Ναι!
Τώρα μπορώ να πεθάνω εδώ αγνός & ακάθαρτος,
Ίσως το όνειρο να ήτανε πολύ ποιο ζωντανό για την καρδία μου,
Δωσ’μου λίγη ακόμη πικρή γεύση απ’των αληθινό έρωτα &
την ανθρωπόμορφη ζωική ύπαρξη τους.

Ταυτόχρονα θα σε ευγνωμονώ αλλά & θα σε καταριέμαι,
Άλλοτε θα σου χαρίζω την καρδία μου & άλλοτε θα σε
μαστιγώνω όσο ποιο ηδονιστικά γίνεται

Γράψε κάτι για μένα – Ω ΝΑΙ ! κάτι εύθυμο – κάτι δυσάρεστο,
Έλα μην φοβάσαι – το τέλος είναι ωραίο,
Εδώ στον σκοτεινό ¨Ήλιο – εδώ πληγωμένος απ’όλα τα πάθη
της ζωής ΑΥΤΗΣ.
Πόσο θα ήθελα να πετάω πάνω στον βελούδινο ουρανό,
Τώρα,που το τέλος έρχεται να με αγκαλιάσει,
ΑΧ ! πόσο θα ήθελα ένα σου φιλί πριν πεθάνω,
ΑΧ ! πόσο θα ήθελα ένα όνειρο ρομαντικό…

Δεν υπάρχουν σχόλια: